Ποίηση

Εγκαταλειμμένο, από τον Νίκο Καρυωτάκη

Εγκαταλειμμένο, από τον Νίκο Καρυωτάκη

Τα πράγματα γκρίζα μέσα στον κονιορτό δεν αντέχεις να μείνεις ούτε λεπτό…

Ανάκληση, από τον Νίκο Καρυωτάκη

Ανάκληση, από τον Νίκο Καρυωτάκη

Οι σταγόνες της βροχής αρμονικές, το άκουσμά σου, σε δροσίζουν, σε υγραίνουν…

Τίτος Πατρίκιος: εκεί που αναγνωρίζεις πως δεν αγάπησες όσο σ´αγαπήσαν

Τίτος Πατρίκιος: εκεί που αναγνωρίζεις πως δεν αγάπησες όσο σ´αγαπήσαν

Εκεί που αναγνωρίζεις πως δεν αγάπησες όσο σ´αγαπήσαν, πως ήθελες την απόλαυση μόνο για να την ξαναγευτείς

Νίκος Καββαδίας: ιδανικός κι ανάξιος εραστής

Νίκος Καββαδίας: ιδανικός κι ανάξιος εραστής

Θα ‘χω ένα θάνατο κοινό και θλιβερό πολύ και μια κηδεία σαν των πολλών ανθρώπων τις κηδείες.

Όσκαρ Ουάιλντ: Νάρκισσος

Όσκαρ Ουάιλντ: Νάρκισσος

Εγώ όμως τον Νάρκισσο τον αγαπούσα, γιατί όταν έσκυβε από την όχθη μου και καθρεπτιζόταν, έβλεπα μέσα στα μάτια του την δική μου ομορφιά.

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα: σονέτο του γλυκού παραπόνου

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα: σονέτο του γλυκού παραπόνου

Φοβάμαι μη χάσω το θαύμα των αγαλμάτινων ματιών σου και τη μελωδία

Οδυσσέας Ελύτης: το παράπονο

Οδυσσέας Ελύτης: το παράπονο

Πάντα πάντα θα ‘ναι αργά δεύτερη ζωή δεν έχει.

Ράινερ Μαρία Ρίλκε: νοσταλγία

Ράινερ Μαρία Ρίλκε: νοσταλγία

Αυτό είναι η νοσταλγία : να κατοικείς στο κύμα και να μην έχεις πατρίδα μες στον χρόνο.

Ντίνος Χριστιανόπουλος: ανοίγεις και κλείνεις σα λουλούδι

Ντίνος Χριστιανόπουλος: ανοίγεις και κλείνεις σα λουλούδι

Έρχομαι – μουδιασμένος με υποδέχεσαι, κρατάς τα μάτια επίμονα χαμηλωμένα

Φερνάντο Πεσσόα: έχουμε όλοι δυο ζωές

Φερνάντο Πεσσόα: έχουμε όλοι δυο ζωές

Την πραγματική, αυτή που ονειρευόμαστε στην παιδική μας ηλικία

Close